| Nakład stały a ilość; czyli jak było w Strix-ie, a jak jest w Normie |
|
|
| Mościcki Andrzej |
|
Do redakcji przyszedł list. A w zasadzie dwa listy. I tak się
dziwnie złożyło, że dotyczyły dwóch stron tego samego
zagadnienia. Autor pierwszego z nich postuluje, żeby zmienić w
programach Norma sposób określania ilości zużytego
materiału tak, aby mechanizm ten działał identycznie jak w
programie Strix, na którym ten Pan pracował
wcześniej.
Rys. 1. Okno Zmień dane RMS w pozycji z
rozwiniętą listą
W drugim z kolei liście użytkowniczka Normy opisuje, że chciała uzyskać nakład stały i w tym celu podzieliła liczbę okien przez obmiar pozycji. Gdy następnie uzyskany wynik pomnożyła przez cenę, uzyskała wartość różniącą się od iloczynu „ilości” pomnożonej przez „cenę”. Obrazuje to Rys. 2.
Rys. 2. Pozycja, w której próbowano ilość okien uniezależnić od obmiaru
Przyczyna jest w tym przypadku oczywista. Po prostu 1 / 75.63 = 0,013222266296443210366256776411477, a nie 0,13222. A i tak wartość podana przeze mnie jest jedynie bliższa prawdzie, ale też nie jest idealnie dokładna. Efekt uniezależnienia ilości nakładu od obmiaru można osiągnąć znacznie prościej. Wystarczy określić nakład jako stały wybierając właściwe hasło z rozwijalnej listy widocznej na Rys. 1.
Rys. 3. Pozycja, w której ilości otworów zostały podane jako nakład stały
Porównując pozycje z Rys. 2. i Rys. 3. łatwo zauważyć, że wartość okien i witryny została dokładniej określona na Rys. 3.
Dla porządku wspomnę jeszcze, że Norma oprócz opisanych wyżej możliwości, pozwala też na wprowadzanie w pozycji kilku jednostek obmiarowych. Szczegółowo jest to opisane w artykule „Rola wieloobmiarowości w pozycjach kosztorysu”, który znajduje się na stronie www.bzg.pl w dziale Artykuły techniczne BzG 2/2006.
|