Poniższy artykuł opracowano w oparciu o stan prawny obowiązujący w momencie powstania tego artykułu.
Redakcja nie gwarantuje aktualności tekstu w okresie późniejszym, jak również nie ponosi odpowiedzialności za ew. stosowanie się do zawartych w nim zaleceń.

Saper myli się tylko raz, mieszkańca na szczęście może nie być w domu.… (cz. II)

Chciałbym przypomnieć, że poprzednio omawiałem warunki techniczne wykonania instalacji gazowej, jakie powinny być spełnione, abyśmy (przez czas jakiś) spokojnie spali w naszym domu, ale nie powinniśmy zapominać, że to dopiero początek naszej drogi. Dziś potrafimy pokonywać przestrzeń we wszystkich trzech kierunkach, czas jednak nieubłaganie płynie tylko w jedną stronę. Każda zrobiona przez człowieka rzecz… no może z wyjątkiem wina i koniaku, starzeje się, niszczeje, psuje. W tym samym kierunku nieodwołalnie zmierza również nasza nowa, stanowiąca wyposażenie lokalu instalacja gazowa.

 

Zanim jednak nadejdzie dzień, w którym ogrzejemy własne mieszkanie gazem lub ugotujemy rosół, czeka nas procedura związana z wystąpieniem o określenie warunków przyłączenia do sieci gazowej, gdzie wnioskodawca szczegółowo musi określić cel wykorzystania i rodzaj paliwa gazowego oraz termin rozpoczęcia jego odbioru i wielkość mocy umownej (maksymalną godzinową możliwość odebrania w danym roku paliwa gazowego). Wnioskodawca powinien posiadać oczywiście odpowiedni tytuł prawny do korzystania z obiektu lub nieruchomości, w którym będą użytkowane urządzenia i instalacje. Nie obędzie się też bez załączenia mapy terenu do celów projektowych. Dla większych odbiorców wniosek ten będzie rozszerzony odpowiednio o dane techniczne w zakresie minimalnego i maksymalnego godzinowego, dobowego oraz rocznego zapotrzebowania na paliwo gazowe, wymaganego ciśnienia w punkcie dostawy i odbioru paliwa gazowego, parametrów jakościowych paliwa gazowego itd…

 

W oparciu o nasz wniosek dostawca gazu (przedsiębiorstwo gazownicze) podaje warunki przyłączenia wykonanej instalacji do sieci gazowniczej, spośród których wymienię przykładowo te, które mogą mniej lub bardziej zaważyć na naszych kosztach: określenie zakresu niezbędnej budowy lub rozbudowy sieci gazowej w związku z przyłączeniem, wymagania dotyczące dokonywania pomiaru, kontroli dostawy i odbioru paliw, w tym wyposażenia stacji gazowej, granicę własności sieci przedsiębiorstwa gazowniczego i instalacji gazowej, projektowany koszt wykonania przyłączenia. Można powiedzieć, że warunki przyłączenia instalacji są dokumentem skierowanym jedynie do fachowców, jednak warto obejrzeć i przynajmniej duchowo zahartować się przed ewentualnymi wydatkami.

 

Po wykonaniu projektu instalacji uwzględniającego warunki przyłączenia i uzyskaniu stosownego pozwolenia budowlanego, musimy zatroszczyć się o wykonawcę posiadającego odpowiednie kwalifikacje. Niezbędne jest jeszcze uzyskanie bardzo ważnych deklaracji i certyfikatów na poszczególne elementy wyposażenia instalacji i urządzenia stosowane przy ich budowie, a następnie, to już przeważnie po zakończeniu budowy, kilku papierów potwierdzających prawidłowość funkcjonowania przewodów spalinowych i wentylacyjnych. Certyfikaty i deklaracje zgodności ma z pewnością producent, sprzedawca lub importer poszczególnych urządzeń i materiałów.

 

Rozpoczyna się właściwy proces budowlany. Wykonawca musi zachować wszystkie wymagania, o których pisałem poprzednim razem oraz zastosować się bezwzględnie do warunków technicznych przyłączenia i dostawy gazu określonych przez przedsiębiorstwo gazownicze. Po zakończeniu prac a przed samym przyłączeniem instalacji do sieci gazowej konieczne jest sprawdzenie instalacji pod względem technicznym, czyli, mówiąc krótko, odbiór techniczny. Czynność ta należy do wykonawcy instalacji przy czynnej obecności przedstawiciela dostawcy gazu oraz inwestora lub właściciela budynku. Każdy odbiór musi stwierdzić trzy podstawowe rzeczy: zgodność wykonania instalacji z projektem technicznym, jakość wykonania instalacji oraz jej szczelność na każdym elemencie. Badaniu podlega dokumentacja techniczna (powykonawcza), analizuje się dziennik budowy oraz wszelkie zmiany i odstępstwa od projektu, protokoły wykonywanych prób szczelności, protokoły kominiarskie (wydolność wentylacji i kanałów spalinowych, certyfikaty na materiały i urządzenia jak również dokumentację techniczno-ruchową zamontowanych urządzeń (obecnie po przystąpieniu do UE dokumentacja techniczno ruchowa będzie nazywana instrukcją). Podczas fizycznych oględzin jakości wykonania instalacji praktyczną uwagę należy zwrócić na połączenia pomiędzy elementami zwłaszcza te skręcane (spawy zapewniają większą szczelność). Duże znaczenie ma prowadzenie przewodów gazowych, ich zamocowanie do stałych elementów konstrukcyjnych i zabezpieczenie przed ruchami dylatacyjnymi, w szczególności wynikającymi z odkształceń w samym obiekcie budowlanym. Chrztem bojowym naszej instalacji, jest wykonanie próby szczelności przewodów gazowych na całej długości, od kurka głównego do poszczególnych urządzeń gazowych, przy czym główną próbę szczelności przeprowadza się odrębnie dla części instalacji do kurka lub kurków głównych do gazomierzy oraz odrębnie dla pozostałej części instalacji. Próba polega na wtłoczeniu do instalacji czynnika próbnego pod ciśnieniem ponad 0,05 MPa. Czynnikiem tym może to być sprężone powietrze lub inny gaz obojętny, nigdy gaz palny. Próba może być uznana za udaną, jeżeli w czasie 30 minut od wyrównania się ciśnienia czynnika próbnego w instalacji nie nastąpi spadek tego ciśnienia. W przeciwnym razie musimy zakasać rękawy i szukać dziury. Dlatego, między innymi, próbę szczelności wykonuje się na instalacji nieposiadającej zabezpieczenia antykorozyjnego. Warstwa farby mogłaby ukryć nieszczelność przed naszym okiem lub, co gorsze, zapobiec jej wykryciu podczas próby szczelności i ujawnić defekt dopiero po kilkuletniej eksploatacji. Jeśli nieszczelność pojawi się w zamieszkałym lokalu, to z pewnością zostanie wykryta zanim spowoduje szkody. W pomieszczeniach rzadko używanych przez ludzi, może się pogłębiać i w efekcie doprowadzić do tragedii. Dodać należy, że dla instalacji gazowych biegnących w części przez pomieszczenia mieszkalne lub zagrożone wybuchem ciśnienie czynnika próbnego musi wynosić co najmniej 0,1 MPa. Z badania głównej próby szczelności osoba wykonująca takie badanie (np. pracownik firmy) sporządza protokół, który obowiązkowo podpisuje właściciel budynku oraz wykonawca instalacji gazowej. Protokół ma olbrzymie znaczenie dla prawa budowlanego, jak również dla dochodzenia późniejszych ewentualnych roszczeń powstałych na podstawie prawa cywilnego. Przy katastrofach budowlanych dokument ten jest obowiązkowo badany przez organy prokuratury.

 

Mając już cały odbiór techniczny możemy śmiało zawiadomić dostawcę gazu, że kurek powinien nam odkręcić. Jeszcze tylko sprawdzenie czy wszystkie odbiorniki gazu są pozamykane, instalacja odpowietrzona i mogę śmiało stanąć przy kuchennym stole "pietruszeczkę rach ciach, ciach, marcheweczkę rach ciach ciach, porek i selerek sieeeekam i nastawiam gaz na full… rosołeczek bul, bul, bul…"