Poniższy artykuł opracowano w oparciu o stan prawny obowiązujący w momencie powstania tego artykułu.
Redakcja nie gwarantuje aktualności tekstu w okresie późniejszym, jak również nie ponosi odpowiedzialności za ew. stosowanie się do zawartych w nim zaleceń.

Nakład stały a ilość; czyli jak było w Strix-ie, a jak jest w Normie

Do redakcji przyszedł list. A w zasadzie dwa listy. I tak się dziwnie złożyło, że dotyczyły dwóch stron tego samego zagadnienia. Autor pierwszego z nich postuluje, żeby zmienić w programach Norma sposób określania ilości zużytego materiału tak, aby mechanizm ten działał identycznie jak w programie Strix, na którym ten Pan pracował wcześniej.
W programie Strix można było określić ilość zużytego materiału, a program dzielił ją przez obmiar i w ten sposób wyliczał normatyw. Używając Normę, uznał, że to co w Strix-ie nosiło nazwę Ilość, w Normie nazywa się Nakład stały. I to był błąd. W Normie pojęcie Nakład stały oznacza, że ilość materiału (lub roboczogodzin, albo maszynogodzin pracy sprzętu) jest niezależna od wartości obmiaru. Jeżeli jednak użytkownik chce określić normę zużycia nakładu poprzez podanie znanej sobie ilości, to może to zrobić bardzo prosto. Wystarczy w pole Norma w oknie Zmień dane RMS w pozycji wpisać wyrażenie, które będzie ilorazem znanej ilości i obmiaru pozycji. Osiągnięty zostanie w ten sposób efekt dokładnie taki, jak w programie Strix.

 

Rys. 1. Okno Zmień dane RMS w pozycji z rozwiniętą listą
wyboru jednostki odniesienia dla nakładu

 

W drugim z kolei liście użytkowniczka Normy opisuje, że chciała uzyskać nakład stały i w tym celu podzieliła liczbę okien przez obmiar pozycji. Gdy następnie uzyskany wynik pomnożyła przez cenę, uzyskała wartość różniącą się od iloczynu „ilości” pomnożonej przez „cenę”. Obrazuje to Rys. 2.

 

Rys. 2. Pozycja, w której próbowano ilość okien uniezależnić od obmiaru

 

Przyczyna jest w tym przypadku oczywista.

Po prostu 1 / 75.63 = 0,013222266296443210366256776411477, a nie 0,13222.

A i tak wartość podana przeze mnie jest jedynie bliższa prawdzie, ale też nie jest idealnie dokładna. Efekt uniezależnienia ilości nakładu od obmiaru można osiągnąć znacznie prościej. Wystarczy określić nakład jako stały wybierając właściwe hasło z rozwijalnej listy widocznej na Rys. 1.

 

Rys. 3. Pozycja, w której ilości otworów zostały podane jako nakład stały

 

Porównując pozycje z Rys. 2. i Rys. 3. łatwo zauważyć, że wartość okien i witryny została dokładniej określona na Rys. 3.

 

Dla porządku wspomnę jeszcze, że Norma oprócz opisanych wyżej możliwości, pozwala też na wprowadzanie w pozycji kilku jednostek obmiarowych. Szczegółowo jest to opisane w artykule „Rola wieloobmiarowości w pozycjach kosztorysu”, który znajduje się na stronie www.bzg.pl w dziale Artykuły techniczne BzG 2/2006.