Poniższy artykuł opracowano w oparciu o stan prawny obowiązujący w momencie powstania tego artykułu.
Redakcja nie gwarantuje aktualności tekstu w okresie późniejszym, jak również nie ponosi odpowiedzialności za ew. stosowanie się do zawartych w nim zaleceń.

Obmiar w dyktafonie

Obecnie sporządzenie obmiaru wymaga od kosztorysanta, aby wszystkie wymiary skrzętnie notował
w zeszycie i następnie zebrane dane przepisywał do formularza obmiaru w programie. Tymczasem Norma pozwala na ułatwienie tej operacji. Zamiast notatnika bierzemy na budowę dyktafon i nie musimy niczego pisać. Wystarczy, że po każdym pomiarze wypowiemy na głos wynik i wyjaśnienie, czego pomiar dotyczył. Na przykład: „Wysokość pomieszczenia biurowego – 3 metry 25 centymetrów”. Następnie wracamy do domu lub biura i zapisy dźwiękowe dołączamy do poszczególnych pozycji jako obiekty. W tym celu najlepiej jest zastosować dyktafon cyfrowy z wyjściem USB. Po włączeniu programu tworzymy nowy kosztorys, do którego wprowadzamy potrzebne pozycje z zerowymi obmiarami. Wygodnie jest do tego celu wywołać spis katalogów ikoną a nie . Dzięki temu program nie będzie pytał o wartość obmiaru. Następnie podłączamy do komputera dyktafon i w momencie gdy na ekranie pojawi się okno dołączania urządzenia zewnętrznego wybieramy opcję „Otwórz folder ...”,

 

 

Rys. 1. Okno dołączania urządzenia zewnętrznego

 

aby uzyskać dostęp do plików dźwiękowych zapisanych w pamięci dyktafonu.

 

 

Rys. 2. Folder z plikami dźwiękowymi

 

Teraz musimy w menu Obmiar widoku Przedmiar wybrać hasło Wstaw obiekt.

 

 

Pojawi się okno Wstawianie obiektu, w którym musimy wybrać hasło Klip multimedialny.

 

 

Rys. 4. Okno Wstawianie obiektu

 

Ponieważ chcemy wykorzystać dźwięk już wcześniej nagrany, musimy zaznaczyć hasło Utwórz z pliku.

 

 

Rys. 5. Wstawianie obiektu z pliku

 

Wygląd okna zmieni się tak, że pojawi się ścieżka prowadząca do pliku i przycisk Przeglądaj, za pomocą którego odszukamy i wybierzemy plik dźwiękowy. Zostanie on dołączony do kosztorysu.

Istnieją dwie możliwości, aby zapamiętać dane w postaci słów. Pierwsza polega na tym, że dla każdego pomieszczenia zakładamy osobny plik dźwiękowy, a druga na tym, że wszystkie dane przechowujemy w jednym pliku. Wykorzystanie informacji dźwiękowej w pierwszym przypadku polega na tym, że do każdej pozycji wstawiamy odpowiadający jej plik skopiowany z dyktafonu. Tej metody jednak nie polecam z kilku powodów. Po pierwsze dyktafon nadaje nazwy plikom automatycznie i trudno byłoby spamiętać, który do czego się odnosi, a odtwarzanie plików po przegraniu ich na dysk, aby zorientować się, co który zawiera byłoby zbyt pracochłonne. Dlatego polecam stosowanie metody drugiej. Wszystkie dane są zawarte w jednym pliku, który wstawiamy do specjalnie w tym celu utworzonej pozycji pierwszej.

 

 

Rys. 3. Kosztorys, do którego wstawione będą dane obmiarowe z dyktafonu

 

Po kliknięciu w nazwę pliku, uruchamia się program Windows Media Player.

 

 

Rys. 4. Okno programu Windows Media Player

 

Odsłuchujemy nagrane informacje i odpowiednie obliczenia wstawiamy do utworzonych pozycji. Aby nie mieć kłopotów z zapamiętaniem tego, co musimy wpisać w poszczególne pozycje, korzystamy z przycisku pause , aby odtwarzanie zatrzymać, a następnie uruchamiamy ponownie przyciskiem play . Jeżeli z metody tej będziemy korzystali częściej, to dojdziemy do takiej wprawy, że informację nagramy w tempie odpowiadającym szybkości pisania na klawiaturze, co wyeliminuje konieczność zatrzymywania odtwarzania pliku dźwiękowego.

Na zakończenie dodam jeszcze, że przy korzystaniu z tego sposobu dobrze jest pracować na dwóch monitorach, co wyeliminuje znikanie okna odtwarzacza z ekranu.