Poniższy artykuł opracowano w oparciu o stan prawny obowiązujący w momencie powstania tego artykułu.
Redakcja nie gwarantuje aktualności tekstu w okresie późniejszym, jak również nie ponosi odpowiedzialności za ew. stosowanie się do zawartych w nim zaleceń.

Najważniejsze nowości w Normie 4.25

 

1. Zwiększenie możliwości szybkiego zaznaczania pozycji

 

Dotychczas w menu Edycja było hasło Zaznacz wszystkie pozycje, które pozwalało na zaznaczenie jednym ruchem wszystkich pozycji w sytuacji, gdy na przykład chcemy je skopiować do MS Excel. Użytkownicy zgłaszali jednak postulaty, żeby można było automatycznie zaznaczać pozycje o konkretnych właściwościach i w ich wyniku polecenie Zaznacz pozycje... zostało rozbudowane, co widać na Rys. 1.

 

 

Rys. 1. Rozbudowane menu zaznaczania pozycji

 

Obecnie hasło Zaznacz wszystkie pozycje zostało zastąpione hasłem Zaznacz pozycje, po użyciu którego rozwija się menu dodatkowe. Można teraz wybrać, czy chcemy zaznaczyć Wszystkie, czy tylko te które mają zdefiniowane własne narzuty, czy też tylko te które są rozliczane w innych[1]. Dzięki temu można łatwo wydrukować zestawienia pozycji o określonych właściwościach (o drukowaniu zaznaczonych pozycji piszę w artykule Drukowanie wybranych pozycji). Oczywiście nadal istnieje możliwość zaznaczania dowolnych pozycji przez zaznaczenie z klawiszami Ctrl lub Shift.

 

2. Możliwość określania obmiaru w pozycjach określających czas pracy rusztowań

 

Pozycje liczenia czasu pracy rusztowań (wywoływane ikoną lub z menu Pozycja hasłem Wstaw pracę rusztowań) tak naprawdę nie mają obmiaru, gdyż jest to pozycja pomocnicza, służąca jedynie wyliczeniu kosztu najmu rusztowania w zależności od rodzaju i ilości robót, dla wykonania których to rusztowanie jest stawiane.

Zdarzają się jednak przypadki, że zamawiający żądają od oferentów, aby wszystkie pozycje kosztorysu miały obmiar i cenę jednostkową. Dlatego też od obecnej wersji Normy można wstawić do ww. pozycji „fikcyjny obmiar”, który oznacza jedynie teoretyczny czas trwania prac wykonywanych z rusztowania.

Aby nadać takiej pozycji obmiar, trzeba rozwinąć pole Jednostka i zamiast pustej wybrać m-g.

 

 

Rys. 2. Określenie jednostki obmiaru pozycji

 

Wówczas obmiar zostanie wyliczony zgodnie z formułą podaną w p. 5.15. założeń szczegółowych do rozdziału 16 w KNR nr 2-02:

 

„5.15. Czas pracy rusztowań za okres wykonywania robót oblicza się wg wzoru:

 

C =N[m-g]
s x w


gdzie:
 

C -czas pracy rusztowań za okres wykonywania robót w maszynogodzinach,
N -nakłady rzeczowe robocizny dla danego rodzaju roboty (robót), które przyjmuje się z kosztorysu,
s -skład zespołu roboczego dla danego rodzaju roboty (robót), który przyjmuje się z tablicy 9923,
w -współczynnik przestoju rusztowań wynikający z warunków atmosferycznych, organizacyjnych i technologicznych, który przyjmuje się z tablicy 9924”

 

 

Rys. 3. Widok zestawienia pozycji z obmiarem, ceną jednostkową i wartością

 

Wartość tak wyliczona będzie również widoczna na formularzu przedmiaru/obmiaru.

 

Ilość m-g pracy rusztowania
widoczna jest jako obmiar pozycji
w Przedmiarze/obmiarze
i
w Zestawieniu pozycji

 

 

Rys. 4. Formularz obmiaru

 

3. Rozliczanie faktycznej ilości operacji demontażu i montażu przy transporcie sprzętu

 

W poprzednich wersjach Normy przyjęliśmy założenie, że każdy przewóz wiąże się z montażem i demontażem sprzętu (jeżeli sprzęt nie wymagał demontażu na czas transportu, to po prostu należało ustawić cenę równą zero) i dlatego ilość operacji montażu i demontażu nie była podawana przez użytkownika, tylko przyjmowana jako równa liczbie przewozów. Tymczasem z taką sytuacją mamy do czynienia, gdy przewozimy sprzęt z jednej budowy na drugą. Natomiast, gdy pobieramy sprzęt z bazy, to zazwyczaj jest on w stanie rozmontowanym, czyli dowóz nie wiąże się z demontażem. Odwiezienie zaś nie będzie się wiązało z montażem. W rezultacie mamy dwa przewozy, jeden montaż i jeden demontaż. W Normie v. 4.25 wprowadziliśmy dodatkowe pole, w którym użytkownik programu może określić liczbę operacji montażu i demontażu.

 

 

Rys. 5. Nowa postać dialogu określania danych pozycji na transport sprzętu

 

4. Sumowanie obmiarów jednakowych pozycji

 

Zdarza się, że kosztorys powstaje przez połączenie kilku mniejszych, które były wykonywane przez różnych kosztorysantów. W tych kosztorysach składowych mogą występować pozycje identyczne, różniące się jedynie obmiarem. W takiej sytuacji niekiedy chcemy te pozycje połączyć w jedną. Jest to jednak działanie inne niż opisane w artykule Łączenie pozycji. Tamta funkcja powoduje sumowanie nakładów pozycji składowych do pozycji wynikowej. Tu chodzi o sumowanie obmiarów. Dlatego obmiary można sumować tylko wówczas, gdy pozycje są identyczne.
Mamy dwie możliwości. Pierwsza, to automatyczne wyszukanie w kosztorysie wszystkich zestawów jednakowych pozycji i wykonanie operacji sumowania obmiarów dla każdego zestawu.

 

 

Rys. 6. Hasło Sumuj obmiary identycznych pozycji w menu Kosztorys

 

Druga, to sytuacja gdy w kosztorysie jest np. pięć jednakowych pozycji, a połączyć chcemy tylko trzy. Wówczas każdą z nich zaznaczamy (przy wciśniętym klawiszu Ctrl) i z menu Pozycja lub z menu podręcznego wybieramy hasło Sumuj obmiary pozycji.

 

 

Rys. 7. Hasło Sumuj obmiary pozycji w menu Pozycja

 

 

 

[1] patrz artykuł „Rozliczanie robót tymczasowych w innych pozycjach kosztorysu z wykorzystaniem mechanizmów programu Norma PRO” (BzG 1/2006) oraz „Jak definiować i zmieniać indywidualne narzuty w pozycjach?” (BzG 3/2008)