Poniższy artykuł opracowano w oparciu o stan prawny obowiązujący w momencie powstania tego artykułu.
Redakcja nie gwarantuje aktualności tekstu w okresie późniejszym, jak również nie ponosi odpowiedzialności za ew. stosowanie się do zawartych w nim zaleceń.

Druga młodość stulatka

W dobie powszechnych narzekań na totalną niemożność, musi cieszyć każdy przykład na to, że jednak może się udać. Trzeba tylko naprawdę chcieć (no i umieć!). Przedstawiamy Państwu przykład jak w Szczecinie wykorzystano możliwości funduszu PHARE. Może ktoś powiedzieć, że jest przykład drobny, ale przecież zazwyczaj rzeczy wielkie są sumą drobiazgów. W tym przypadku naśladownictwo wskazane.

 

Autor tekstu: Anna Głodowska
Weryfikator tekstu i autor zdjęć:
Józef Majkowski kierownik budowy

 

 

Chciałabym przedstawić, jak można zmienić oblicze sędziwego stulatka, oczywiście pod jednym podstawowym warunkiem - trzeba mieć pieniądze. Udało się to w przypadku zadania inwestycyjnego "Modernizacja i rozbudowa budynków Komendy Wojewódzkiej Straży Pożarnej w Szczecinie przy ul. Firlika 9/14". A stało się to możliwe dzięki funduszowi PHARE, z którego środków inwestycja jest finansowana.

 

Generalnym Wykonawcą robót wyłonionym w drodze przetargu zostało Przedsiębiorstwo Budowlano - Usługowe "JEDYNKA" S.A. z siedzibą w Szczecinie przy al. Bohaterów Warszawy 34/35. Projekt wykonało również szczecińskie biuro projektów - BPBBO "Miastoprojekt" z siedzibą przy ul. Staromłyńskiej 10.
Roboty budowlane rozpoczęto pod koniec stycznia 2003 roku, a było co robić, ponieważ zadanie inwestycyjne było złożone. Obejmowało ono następujące obiekty/roboty budowlane.

 

  1. Modernizacja budynku głównego: powierzchnia zabudowy 814,18 m2 , powierzchnia użytkowa 2452,26m2.
  2. Remont budynku wspinalni - wieży ćwiczeń: powierzchnia zabudowy 78,8 m2.
  3. Remont ogrodzenia.
  4. Dobudowa nowego budynku dwu- i trzy-kondygnacyjnego: powierzchnia zabudowy 553,0 m2 , powierzchnia użytkowa 1057,2 m2.
  5. Budowa stacji transformatorowej: powierzchnia zabudowy 6,87 m2.
  6. Budowa parkingu i boiska.
  7. Zagospodarowanie terenu wraz z przesadzeniem zieleni wysokiej i dojściami oraz zielenią niską.

 

Trzy pierwsze elementy zestawienia jak wyżej objęte są ochroną Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i wpisane są do rejestru zabytków. Bynek główny został zbudowany w latach 1903-1904. Budynek wspinalni pochodzi również z lat 1903-1904 z dobudowanym po 1945 roku parterowym budynkiem pomocniczym, w którym zlokalizowane są garaże. Ogrodzenie pochodzi z okresu budowy budynku głównego, wykonane jest z cegły klinkierowej i również podlega ochronie konserwatorskiej.

 

W pierwszej kolejności rozebrano parterowe budynki magazynowo - warsztatowe położone przy budynku głównym w miejscu, gdzie miał stanąć nowy budynek dla potrzeb jednego z wydziałów KWPSP . Wyburzane budynki leżały przy zabudowanej działce sąsiedniej. Aby wykonać nowy budynek należało wzmocnić fundamenty nie należącego do Inwestora budynku, przez ich podbicie.

 

Następnie wykonywano równolegle nowy budynek i modernizowano stare. Nowy budynek został wykonany systemem tradycyjnym, tj: fundamenty żelbetowe, ściany murowane, docieplone styropianem i obłożone płytkami klinkierowymi (aby nawiązać do zabytkowej elewacji z cegły klinkierowej budynku starego), pokrycie dachu płaskiego papą, obróbki blacharskie w tym rury i rynny dachowe z blachy cynkowo - tytanowej.

 

Modernizacja budynku głównego polegała na:

 

  • zwiększeniu powierzchni użytkowej przez adaptację części poddasza do tej pory nieużytkowego,
  • wyburzeniu wszystkich stropów kondygnacji w pionie nowego dźwigu,
  • remoncie stropów drewnianych,
  • wykonanie nowego stropu WPS na części budynku,
  • remoncie dachu o konstrukcji drewnianej z wymianą dachówki i osadzeniem nowych okien połaciowych oraz wymianą obróbek blacharskich wraz z rynnami i rurami spustowymi na nowe, wykonane z blachy miedzianej,
  • wymianie starej drewnianej stolarki okiennej na nową, również drewnianą, z zachowaniem podziałów i wyglądu stolarki demontowanej, jednak o parametrach jakościowych według aktualnie obowiązujących norm,
  • wykonaniu nowych otworów drzwiowych wraz osadzeniem nowych drzwi, o wyglądzie zgodnym z istniejącymi,
  • renowacji istniejących drzwi drewnianych polegającej na usunięciu powłok malarskich metodą mechaniczno- chemiczną, uzupełnieniu ubytków drewna, "flekowaniu" wraz ze szlifowaniem i malowaniem lakierem całej powierzchni skrzydeł i ościeżnic obejmujących całą grubość muru,
  • renowacji cokołu z ciosów granitowych zwieńczonych gzymsem cokołowym z piaskowca polegającej na czyszczeniu powierzchni wodą pod ciśnieniem, uzupełnieniu ubytków i zabezpieczeniu całej powierzchni preparatem hydrofobowym,
  • renowacji elewacji z cegły klinkierowej polegającej na czyszczeniu powierzchni szczotkami stalowymi, wykuciu starych spoin, uzupełnieniu ubytków z cegły przez wklejenie cegieł (gdy ubytek nie przekraczał 30% objętości cegły) lub przez wkucie i wklejenie całej cegły (dla większych ubytków), uzupełnieniu spoin, myciu całej powierzchni wodą pod ciśnieniem i zabezpieczeniu całej powierzchni preparatem hydrofobowym,
  • uzupełnieniu ozdobnych pasów na elewacji i blendach, które były bardzo zniszczone (w wielu przypadkach należało je wręcz odtworzyć stosując tynk silikonowy malowany farbami fasadowymi),
  • robotach wykończeniowych wewnętrznych, polegających na wymianie posadzek, powłok malarskich i okładzin ściennych oraz instalacji sanitarnych i elektrycznych.

 

Zamieszczone zdjęcia wykonane przed i w trakcie robót (niektóre roboty jeszcze trwają) świadczą najlepiej o skali zmian w budynku i jego otoczeniu. Dzięki tej inwestycji Szczecin odzyskał piękny budynek, których niestety tak mało się u nas remontuje.

 

Zdjęcia z okresu 29.01.2003r.-07.02.2003r.

 

Elewacja frontowa budynku głównego
(widoczna stolarka okienna w budynku głównym)
Ściana od strony budynku rozbieranego
Rozbiórka budynków przylegających do budynku głównego - na ich miejscu stoi teraz budynek dobudowany Roboty remontowe elewacji frontowej

Zdjęcia z dnia 28.11.2003r.

Elewacja frontowa budynku głównego (widoczne okna w budynku głównym) Widok elewacji frontowej i od strony ulicy Firlika z fragmentem odrestaurowanego ogrodzenia, w głębi widoczna jest aluminiowa fasada budynku dobudowanego
Elewacja budynku głównego od strony ulicy Firlika Budynek główny - ciekawe ujęcie fragmentu dachu wraz z odrestaurowaną wieżyczką pokrytą blachą miedzianą
Fragment nowego ogrodzenia stylem nawiązującego do remontowanego - słupki i cokół wykonane z cegły klinkierowej, przęsła ze stali kutej